Goede vrienden waren we, alleen ik zag er meer in dan dat het eiglijk was. Ik hield van je, als vriend maar ook op zo veel manieren meer. Toen kwam die klap dat je een ander had, maar zei dat je van mij hield 1 dag geleden. ik had geen kans meer, maar het ergeste was nog dat ik je kwijt was. Maar ik hou nog steeds van je. Je hebt me laten stikken, je vriendin heeft me uitgescholden en gestalkt. Maar mijn gevoel voor jou gaat door alles heen. Maar ik weet dat je niet goed voor me bent. Dat ik je achtermoet laten en weer leven moet in het heden. Maar waarom kan ik dat nou niet, waarom kan ik je nou niet achterlaten. Je verot schelden wat je verdient, je slaan. Maar men hart houd me tegen, men hart dat bij jou hoor te zijn, en allen jou wil.

liefs.

Je wilt die ene,  maar het kan niet. Moet je er dan bij neer leggen of vechten voor iemand van wie je houd? Ik zou vechten, maar als het vechten nou een eindelose strijd is en je nooit wint maar alleen verliest. Heeft het dan nut? Zo veel mensen houden van jou, moet je dan die ene deur sluiten en de andere open doen. Opnieuw begingen en met een ander verder. Of moet je hopen dat die gene waar je van houd ooit nog van je zal houden hoe jij van hem houd?

Dat ismijn vraag. Ookal denkrn ik dat er toch nooit een andwoord op zal vinden.

Je moet je hart volgen maar als die je naar iets brengt wat niet goed is wat moet je dan? hem volgen of de andere kansen pakken die voor je liggen en hem in het verleden leggen..

Liefs.